LUSTRO. Spektakl Krzysztofa Jerzaka (Kokoro)

Krzysztof Jerzak – tancerz butō, choreograf i aikidoka. W 1987 roku rozpoczął trening aikido, a w latach 2003–2020 prowadził regularne zajęcia jako nauczyciel. Obecnie posiada stopień mistrzowski 4 dan. Jest założycielem Krakowskiej Akademii Aikido Kobayashi Hirokazu.

W 1999 roku rozpoczął naukę japońskiego tańca butoh. Kształcił się u takich nauczycieli jak: Daisuke Yoshimoto, Itto Morita, Atsushi Takenouchi, Imre Thormann, Katsura Kan i inni. W swoim dorobku ma kilka solowych spektakli: „Szczery?” (2002), „Poza” (2005), „Straw-butoh” (2009), „Podzielenie (się)” (2019), „Słowa, słowa, słowa…” (2019), „Hana no michi – Droga kwiatów” (2020) oraz „Lustro” (2023).

W 2004 roku prowadził całoroczny projekt „Integracja w terapii tańcem”, w którym uczestniczyły również osoby głuchonieme. Dla uczestników napisał i wyreżyserował spektakl „Kwiaty na chodniku”.

W latach 2005–2011 wielokrotnie współpracował z niezależnymi artystami – muzykami, aktorami, tancerzami i filmowcami – współtworząc projekty sceniczne i filmowe. W 2008 roku wraz z grupą Do-Teatr współtworzył spektakl „Aite” (choreografia i taniec).

W latach 2021–2022 prowadził całoroczny projekt intensywnych warsztatów butoh, w ramach którego stworzył choreografię i wyreżyserował spektakl „Absolutnie Nic”.

Regularnie prowadzi warsztaty w Polsce oraz za granicą, m.in. w Niemczech, Szkocji i Hiszpanii.

Przemysław Daniłowicz – muzyk, kompozytor, producent muzyczny, realizator dźwięku i jogin.

Studiował gitarę i fortepian na Wydziale Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach, a także realizację dźwięku w Akademii Filmu i Telewizji w Warszawie.

Jest właścicielem studia nagraniowego Quality Studio w Warszawie, gdzie – oprócz realizacji nagrań – zajmuje się kompozycją, produkcją muzyczną oraz miksem i masteringiem. Współpracował z wieloma wybitnymi artystami, m.in. z Andrzejem Wajdą, Tomaszem Stańko i Zbigniewem Liberą.

Tworzy muzykę na pograniczu jazzu, awangardy, elektroniki i etno. Gra również na instrumentach etnicznych, często przetwarzając ich brzmienie i poszerzając ich możliwości soniczne. W ten sposób rozwija własny, oryginalny język muzyczny oraz poszukuje nowych środków wyrazu.